Verdriet is het ding met veren

Max Porter

Novelle

  • Vertaald door Saskia van der Lingen
Amsterdam: De Bezige Bij, 2016
122 blz.
Oorspronkelijke uitgave:  Grief Is the Thing with Feathers, 2015
ISBN:  978 90 234 9400 3
  • De vertaling staat op de shortlist voor de Europese Literatuurprijs 2017
  • De oorspronkelijke uitgave werd genomineerd voor de Goldsmiths Prize en The Guardian First Book Award 2016 en bekroond met de Dylan Thomas Prize 2016
  • Vijfde boek van de maand maart 2016 in De Wereld Draait Door, Boek van de week in De Standaard, boek van de week op Hebban, boek van de maand in Elsevier

Een vader (bewonderaar en kenner van het werk van de dichter Ted Hughes) en zijn twee jonge zoontjes worden geconfronteerd met de plotselinge dood van hun echtgenote en moeder. Dan dringt op een avond Kraai, het schelmse fabeldier uit Hughes’ gedichtencyclus Crow, hun Londense bovenhuis binnen. Kraai – tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas – kondigt aan bij hen te blijven tot ze hem niet meer nodig hebben. Naarmate de weken tot maanden en jaren worden maakt de pijn van het verlies geleidelijk plaats voor mooie herinneringen.
Deels novelle, deels fabel; rauw en teder, poëtisch, ontroerend en onverwacht humoristisch: een debuut om nooit meer te vergeten.

Genomineerd voor de Europese Literatuurprijs 2017

Recensies

Kraai heeft niets zoetsappigs. Hij is de ‘God-verslindende, vuilnis-likkende, woord-vermoordende, karkas-ontheiligende, stokjesstorm-ontketenende klootzak enzovoorts’. De kraai maakt ook dat Max Porter, met dank aan Hughes en al die andere schrijvers en dichters waar hij naar zinspeelt, zich uitleeft in virtuoos taalspel, dat even virtuoos is vertaald door Saskia van der Lingen.
- De Groene Amsterdammer

Verdriet is het ding met veren is inderdaad een wonderlijk sterk boek. Ik wil niet alleen maar de kwaliteit ervan eren in deze dagen van afscheid en rouw. Evenzeer wil ik de briljante vertaling door Saskia van der Lingen prijzen.
- Erwin Mortier op Facebook

Man, twee zoontjes en een kraai. Wat een prachtig, bijzonder boekje is Verdriet is het ding met veren. Het is met niets te vergelijken. De rouw is in dit boek de verwoording van alle rouw. En van alle hoop. En de vertaling met behoud van poëzie, door Saskia van der Lingen, is erg goed. Ik greep maar één keer naar het origineel: er stond ‘permission to leave’, dat was ‘verlof om op te krassen’ geworden. Mooi.
- NRC Handelsblad *****

Porters roman, prachtig vertaald door Saskia van der Lingen, is een magische bespiegeling over familie, verlies en de troost van literatuur. Bizar, prachtig en met niets te vergelijken.
- Trouw

En dan ineens krassen geluiden rond over een eigenaardig boekje met een eigenaardige titel: 'Verdriet is het ding met veren', het debuut van Max Porter. Slechts 120 bladzijden, maar met de impact van een bulldozer.
De stem van Kraai is een kraaise. Hij rijmt, klankt en krast er op los. De vertaling moet een heel ingewikkeld werkje zijn geweest. De vertaler van het boek is Saskia van der Lingen, voor wie het een geweldige, maar spannende klus zal moeten zijn geweest. Een vertaling van dit soort zintuiglijk en fonetisch proza balanceert op een heel dun draadje. Ze komt er goed mee weg.
- Hebban

Absurd, mooi, betoverend, vervreemdend, onvergetelijk. Een zeer bijzonder boekje over rouw [in] een heldere, goede vertaling.
- De Morgen ****½

Het ontroerendste en grappigste boek over verdriet ooit.
- Connie Palmen

Dé verrassing van 2016, dit ongrijpbare amalgaam van herinneringsflarden, fabels engedichten rond een rouwende vader en zijn twee jonge zoons,met een symbolische sprekende kraai in één van de hoofdrollen. Pretentieus noch sentimenteel. Welpoëtisch en inventief, geestig enontroerend. Een fenomenaal debuut.
- Het Parool - nr. 1 in jaaroverzicht 2016

Poëtisch en rauw. Pesterig geestig en ontroerend teder. Even erudiet en taalvirtuoos als verpletterend direct en toegankelijk. Een klein, ongrijpbaar boekje. Grootse literatuur.
- vpro-gids

Kleine roman, grote zeggingskracht. Porter weet het onbeschrijflijke te verwoorden.
- Elsevier *****

Dat Porter een Ted Hughes-kenner is, blijft niet onopgemerkt, maar hij overstelpt de lezer niet met slimmigheden en hij houdt het bondig, wat de sprookjesachtige zeggingskracht alleen maar vergroot. Een extra zwarte pluim voor de humor, trouwens, want misschien is dat ons sterkste wapen: de wrange lach in het aanschijn van de dood.
- Knack *****

Verdriet is het ding met veren vertelt op volkomen originele manier het verhaal van een jong gezin waarvan de moeder plotseling komt te overlijden. Vooral de manier waarop Porter de gevoelens van de jongens weergeeft is fenomenaal.
- de Volkskrant ****

Dit vernuftige debuut laat zien dat verdriet veelvormig is en dat het een lange adem heeft. Porter ontroert en verrast met zijn fabelnovelle.
- De Standaard ****

Bijzonder! Een boek tot de essentie teruggebracht, dat vraagt om herlezing, om aandacht, maar dat evengoed aandacht teruggeeft.
- Tzum/Literatuurplein

Een te koesteren kleinood over verlies.
- Humo

Een origineel verhaal dat een diep ontroerende blik op rouw geeft.
- Elle